Κείμενο Καταγγελίας της κακοποίησης ατόμου με προβλήματα ψυχικής υγείας από την Πανελλαδική Συσπείρωση για την Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση.

Η  Πανελλαδική Συσπείρωση για την Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση καταγγέλλει τη δολοφονική κακοποίηση ατόμου με προβλήματα ψυχικής υγείας, που έγινε στις 22 Μαίου στο αστυνομικό τμήμα Καλλιθέας και η οποία είχε ως αποτέλεσμα το άτομο αυτό να βρίσκεται στο «Θριάσιο» σε κωματώδη κατάσταση, διασωληνωμένο και με αβέβαιη την πρόγνωση για τη ζωή του, καθώς και για το βαθμό αναπηρίας που θα έχει, αν τελικά ζήσει.

Επρόκειτο για ένα άτομο γνωστό στην περιοχή για τα ψυχολογικά του προβλήματα, που θεωρήθηκε ότι ενοχλεί φραστικά τους γύρω του, χωρίς να προβάλλει κανενός είδους απειλή. Αντί να τύχει βοήθειας και μέριμνας να διακομιστεί σε κατάλληλη μονάδα ψυχικής υγείας, έπεσε θύμα του «θεραπευτικού σωφρονισμού» στον οποίο επιδίδονται όλο και πιο ασύδοτα τα λεγόμενα «όργανα της τάξης».

Το περιστατικό αυτό, το οποίο, όπως και πολλά άλλα, έγινε προσπάθεια να αποκρυφτεί και να μη πάρει δημοσιότητα, θα περνούσε ως «προϊόν αυτοτραυματισμού», αν δεν υπήρχαν «ενδιαφερόμενοι τρίτοι» να το αναδείξουν.

Ποιος μπορεί να ισχυριστεί, χωρίς να γίνεται γελοίος, ότι είναι και αυτό ένα «μεμονωμένο και ατυχές περιστατικό»; 

Αντίθετα, εκφράζει ανάγλυφα το βαθύ ρατσισμό και την απαξίωση με την οποία διαποτίζονται τα σώματα των σύγχρονων «πραιτόρων» απέναντι σε όλων των ειδών τους «διαφορετικούς» - «ενοχλητικούς» και ανεπιθύμητους, «άχρηστους» ή «επικίνδυνους» για τη νεοφιλελεύθερη δημόσια τάξη, και, ως εκ τούτου, με κάθε τρόπο αναλώσιμους : ψυχικά πάσχοντες, τοξικομανείς, μετανάστες, τσιγγάνους, μικροπαραβάτες, αλλά και διαδηλωτές και πολιτικούς ακτιβιστές. Ολους αυτούς, δηλαδή, που αδυνατούν να προσαρμοστούν, παρεκκλίνουν ή συνειδητά αντιτίθενται σε όρους, πρότυπα και κανόνες όλο και πιο στενούς και ασφυκτικούς (τους όρους των επισφαλών συνθηκών ύπαρξης), που αποκλείουν μια ολοένα διευρυνόμενη πλειοψηφία.

Ως προς το ειδικότερο ζήτημα της αντιμετώπισης των ψυχικά πασχόντων, υπάρχει μια μακριά ιστορία απαράδεκτης μεταχείρισής τους καθώς, σε εφαρμογή των διατάξεων για αναγκαστική νοσηλεία, παραδίδονται στη αυθαίρετη μεταχείριση των αστυνομικών, που τους συλλαμβάνουν και τους συμπεριφέρονται «κατά την κρίση τους», προκειμένου να τους μεταφέρουν στις μονάδες νοσηλείας, περνώντας συχνά μέρες και νύχτες (ιδιαίτερα στη επαρχία) μέσα στα κρατητήρια των αστυνομικών τμημάτων, μέχρις ότου γίνει δυνατή η μεταγωγή, καταπατώντας κάθε έννοια ανθρωπίνου και δημοκρατικού δικαιώματος.

Αν σκεφτεί κανείς ότι τα δύο τρίτα των εισαγωγών στα ψυχιατρεία και στις ψυχιατρικές κλινικές των γενικών νοσοκομείων είναι αναγκαστικές νοσηλείες, τότε καταλαβαίνει ότι η ψυχιατρική στην Ελλάδα εξακολουθεί να λειτουργεί με κύριο διαμεσολαβητή για την εισαγωγή των ψυχικά πασχόντων την αστυνομία, με ό,τι αυτό συνεπάγεται από πλευράς μεταχείρισής τους. Αυτό και μόνο το δεδομένο αποτελεί μια από τις πιο αδιάψευστες μαρτυρίες της πλήρους χρεοκοπίας κάθε έννοιας ψυχιατρικής μεταρρύθμισης.

Ομοίως απαράδεκτο είναι το καθεστώς υπό το οποίο νοσηλεύονται κρατούμενοι με προβλήματα ψυχική υγείας στα ψυχιατρεία και στα γενικά νοσοκομεία, όπου γίνεται μια απροκάλυπτη κατάληψη του χώρου και παρέμβαση στο ιατρικό έργο από τους φρουρούς, που μετατρέπουν το νοσοκομείο σε φυλακή.

Απαιτούμε να ριχτεί άπλετο φως στις συνθήκες του δολοφονικού ξυλοδαρμού στο αστυνομικό τμήμα Καλλιθέας.

Καλούμε τους επαγγελματίες ψυχικής υγείας, τους χρήστες των υπηρεσιών, τις οικογένειες, όλα τα κινήματα και τις οργανώσεις που μάχονται για την υπεράσπιση και διεύρυνση των δικαιωμάτων να κινητοποιηθούν άμεσα για να μπει τέλος στην αστυνομική αυθαιρεσία και για ένα ριζικό μετασχηματισμό του συστήματος των υπηρεσιών ψυχικής υγείας που θα λειτουργεί με διαδικασίες θεραπευτικής συνάντησης και όχι αστυνομικού εξαναγκασμού και βίας.

18 Ιουνίου 2007

Πανελλαδική Συσπείρωση για την

Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση